«Увогуле ўсё ўпершыню». 80 год Уладзіміру Някляеву

Уладзімір Някляеў нарадзіўся ў 1946 годзе ў Смаргоні, дзяцінства правёў у Крэве. Літаратар узначальваў Саюз беларускіх пісьменнікаў, грамадскую кампанію «Гавары праўду», быў кандыдатам у прэзідэнты на выбарах 2010 года.

Літаратуразнаўца Аляксандр Фядута згадаў на сваёй старонцы ў Facebook:

«Сёння дзень народзінаў вялікага беларускага паэта Уладзіміра Някляева. Калі я прапанаваў яму ісці ў палітыку, ён параіўся з Генадзем Бураўкіным. Бураўкін затэлефанаваў мне.

— Прыйдзі.

Я прыйшоў. Ніколі я не бачыў Генадзя Мікалаевіча такім узрушаным.

— Ты разумееш, кто такі Някляеў?!

— Так...

Подых Бураўкіна быў цяжкі, ён сапраўды хваляваўся.

— Ты адказваеш за Валодзю не перада мной. Перад беларускай літаратурай і перад беларускім народам! Разумееш ступень адказнасці?

— Так.

— Вось. Ідзі зараз да яго.

І — ужо ў спіну, калі я пачаў сыходзіць па лесвіцы:

— Беражы яго! Ён геній!

І ціха — але я пачуў:

— Мажліва, апошні... геній.

Уладзімір Пракопавіч, з чарговым — не апошнім!!! — юбілеем Вас! Трымайцеся!»

Сам паэт, якому споўнілася 80 год, напісаў:

– Першы (па версіі маці) дзень народзінаў. І ўвогуле ўсё ўпершыню. Першыя 80 гадоў.

І ў першую раніцу першага дня восемдзесят першага года (пры ясным розуме і цвёрдай памяці) напісаўся першы верш пад назвай:

НЕКРАЛОГ

Пад гадамі, якія адмераў мне Бог,

Ціха-паціху падводзіцца рыса.

Хутка з’явіцца мой некралог –

Нікім не падпісаны.

Вось калі б я памёр да часоў Пазьняка,

Да Аляксандра Рыгоравіча прыхода,

Некралог падпісаў бы сакратар ЦК

І найлепшыя прадстаўнікі народа.

Падпісалі б пісьменнікі. Не маленькія нейкія –

Толькі тыя, хто ў званні... І вечным пяром

Падпісаў бы Сам

старшыня Саюза пісьменнікаў,

Калі б я сам не быў старшынём.

Тут праблема ўзнікала: магла быць няўвязка

З паведамленнем агенцыі ТАСС...

Але пазванілі з ЦК: «Калі ласка,

Не трэба спяшацца. Яшчэ вам не час».

Культурна. Карэктна. Не ў форме загаду...

І ў сённяшнім часе, як і тады,

Удзячны я партыі і ўраду,

Што працягнулі мае гады.

Няхай гэты час быў далёка не лепшы,

Не ласкавы час, але ўсё ж з ласкі Бога

Дарэшты я ў ім дапісаў мае вершы –

Як змест і як подпіс майго некралога.